(( ... اي كاش عظمت در نگاه تو باشد نه در چيزي كه به آن مي نگري )) آندره ژيد

•  دوربین های دیجیتال
  

عکاسی از شهابها:

عکاسی از دنباله دارها:

عکاسی از سیارات:

عکاسی از سحابی ها و کهکشانها:

عکاسی از خوشه های باز:

عکاسی از نواحی پر ستاره آسمان:

عکاسی از ماه وخورشید:

راهنمای عکاسی از آسمان شب

در این مقاله سعی می کنم تا شما کاربرای عزیز را به صورت مختصر با عکاسی آسمان شب آشنا کنم. این مقاله شما را یاری خواهد کرد تا برحسب امکاناتی که دارید، به عکاسی نجومی به پردازید. در مقالات آینده بحث عکاسی نجومی را به صورت دقیق تری پیگری خواهیم کرد. اگر شما کاربر گرامی عکاسی نجومی می کنید می توانید عکسهای خود را برای ما ارسال کنید تا در گالری تصاویر نجومی که در حال راه اندازی است با نام خودتان منتشر کنم.

چگونه از ماه عکاسی کنیم؟

ماه از جهت های گوناگون آسان ترین جرم آسمانی برای عکاسی است . سطح ماه دارای جزئیات بسیار زیادی است که شما می توانید از آنها عکس بگیرید .عکاس و عکاسی از ماه همیشه برای ما هیجان انگیز بوده است .در این مقاله به شما خواهیم گفت که چطور با استفاده از وسایلی ساده از ماه عکسهای زیبایی تهیه کنید .

عکاسی از خوشه های ستاره ای

اگر شما هم بتوانید از خوشه های ستاره ای عکس های زیبایی تهیه کنید حتما از دیدن عکس های خود شگفت زده می شوید فقط کافیست به نکاتی که در این قسمت گفته می شود به دقت توجه کنید.

در عکاسی از خوشه های ستاره ای عکاسی به دو روش Prime Focus   و Eyepiece Projection   از سایر روش ها معقول تر و دقیق تر است. شما برای تهیه عکس های زیبا از خوشه های ستاره ای به تلسکوپی که دارای موتور ردیاب است نیاز دارید. ابزار بعدی که مورد نیاز شما است دوربین مکانیکی که دارای سرعت B  (Bulb ) یا دوربین های دیجیتال از نوع DSLR   که دارای سرعتM  هستند. چون شما می توانید به مقدار مورد نیاز نوردهی کنید.

نکته بسیار مهم این است که اگر در شهرهای بزرگی مثل تهران عکاسی می کنید به علت آلودگی نوری زیاد سبب می شود تا محیط عکس شما کمی روشن تر از مناطق تاریک شود و برای رفع این مشکل باید با نرم افزارهایی از قبیل Photoshop   عکس خود را سیاه و سفید کنید چون در ویرایش عکس های نجومی که کار اصلی عکاسی است با مشکل روبرو می شوید. اگر از دوربین های دیجیتال از نوعی که در بالا ذکر شد ( DSLR ) استفاده می کنید حتما توجه داشته باشد جداً از عکس که از جرم مورد نظر گرفته اید باید عکس دیگری بگیرید که به اصطلاح Dark Frame   نامیده می شود. این فریم دیگری که گرفته می شود به این علت است که که در دوربین های دیجیتال از CCD  استفاه می شود و CCD   پس از گرم شدن شروع به ثبت کردن ستاره های مجازی در عکس شما می کند که آن ها ستاره نیستند بلکه نویز های ناشی از گرم شدن CCD  است که امروزه در CCD  های پیشرفته در آن ها از خنک کننده استفاده می شود.

چگونه Dark Frame  بگیریم؟

فرض کنید شما از یک خوشه ستاره ای با یک دقیقه نوردهی در حساسیت 400 عکس را تهیه کرده اید. حالا درب دهانه تلسکوپ را می بندید و با همان مشخصات عکس قبلی ( 1 دقیقه و حساسیت 400) عکس می گیرید. این عکس را با عکس قبلی با نرم افزار هایی مثل Photoshop  یا Registax ترکیب می کنید و می بینید که نویز ها به حد اقل رسیده اند.

چگونه عکس را فکوس کنیم؟

نکته دیگری که باید مورد توجه قرار گیرد فکوس کردن یا نقطه ای کردن ستاره است. دو راه وجود دارد. راه اول ساده تر است به این صورت که ستاره ای پر نور را در ویزور دروبین خود که به تلسکوپ نصب شده قرار می دهید و سپس ان را انقدر فکوس می کنید تا به صورت نقطه ای متمرکز در بیاید و بعد جرم مورد نظر را می گیرید و شروع به عکاسی می کنید.

راه دوم کمی با دردسر تر ولی دقیق تر است به این صورت که مقوایی به اندازه دهانه تلسکوپ می برید و دو طرف این مقوا را سوراخ هایی به قطر یک سانتی متر ایجاد می کنید و بر روی تلسکوپ قرار می دهید و در ویزور دوربین خود نگاه می کنید اما در ویزور دو ستاره می بینید که باید انقدر فکوس کنید تا دو ستاره بر هم منطبق شوند و بعد از جرم مورد نظر عکاسی می کنید.

به امید آسمانی پر  ستاره